Irland 07

Brenning.jpg Pentlandsfjorden
Brenning av vikingskip på Isle of Man. Middag over Pentlandsfjorden.
Dona, Ragnvald, Ole og Knut.

For å koma til Irland for ein vestlending, ligg Orknøyane lagleg til for første landkjenning over Nordsjøen. Her møtte me ein armada av hollandske båtar på rundtur. Sidan åt me middag over den ofte utrygge Pentlandsfjorden i svartestilla på flo sjø. I Stornoway vart me minte på risikoen ved havsegling. Der låg ein norsk båt som hadde mista skipparen overbord på ei åleinevakt. Han vart funnen att i drukna tilstand. Sørover dei hebridiske øyane, lite busette men som regel med ei god hamn. Me kunne ikkje besøka whiskydestilleria i Port Ellen på Islay sidan vinden ville noko anna, og hamna er open mot sørvest. I staden besøkte me «Rabbit Island» på nordspissen av Islay. Fin sandstrand og alltid nyfrisert kaninmark. Bangor i Nordirland er ei stor hamn i Belfast sin forgård. Hyggelege pubar og opne menneske over alt. Det same gjeld den vesle byen Portaferry i Strangfjorden lenger sør. Isle of Man med byen Peel vart vendepunktet vårt. Her låg me i «flytedokk» på fjøre sjø. Ein triveleg by med ein stor årleg vikingleir (akkurat når me var der). Her var det omfattande mannskapsbyte før me gav oss i kast med Irskesjøen att. Den andre motvindsdagen på turen sende oss gjennom Crinan-kanalen, som går gjennom istaden for rundt Kintyre-halvøya. Sidan vart det Kaledoniakanalen med trekkspelande mannskap og mange sluser. Inverness er og blir ein stor by. Den oppofrande slusevakta sleppte oss ut kl 04 om morgonen til Nordsjøen att og me fortsette til Whitehills og Martin skotte. Det vart bilkøyring og nokre fine dagar før Bergen venta. Vindretninga sende oss i retning Utsira, men resultatet vart ein triveleg ekstradag i Strandvik.

Som avslutning på sommarturen deltok me på kongeavdukinga i Skjerjehamn og den svært kulturelle Dalsfjordveka med Kobbeskjerskvelden som finale.